Whisper of Death RPG
Sitemize hoş geldiniz.
Lütfen giriş yapınız ya da üye olunuz.

WoD Yönetimi.



 
AnasayfaKapıSSSKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Felaket Zamanı

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Alyssha Cassidy Malfoy
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
avatar

Lakap : Aly, Cass
Rp Sevgilisi : Xavier Shane Raymond.
Mesaj Sayısı : 828
Kayıt tarihi : 01/11/09

Özel
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Felaket Zamanı   Cuma Haz. 03, 2011 7:08 am

Gökyüzünde güneş uzun zamandır hasret bıraktığı Londra'yı aydınlatırken, aylardır dışarı gündüz vakti çıkmamış olan genç kız arkasından biri geliyor mu diye kontrol ettikten sonra karşısına çıkan ilk sokaktan sola saptı. Aklında binlerce düşüncenin birbirleriyle savaştığı sırada kalabalık caddede sırtını duvarın birine yasladı. Formunu kaybetmiş olmalıydı ki, soluklanmak için durmaktan başka bir şansı yoktu.

Hızlı ve derin bir şekilde aldığı nefesleri, akciğerlerini yakarken gözlerini yumdu. Terliyordu, donarak geçirdikleri ayların ardından bu haziran güneşi bile onun için fazlasıyla sıcaktı. Genç kızın asla olamayacağı kadar sıcak.

Alyssha, içindeki kötülüğü kullanmaktan çekinmezdi hiçbir zaman. Hep kötü kız olmuştu, olmaya da devam edecekti. O böyle görmüştü, bir Malfoy olarak ablası ve diğer kardeşleri gibi. Ama, mutluydu. Karanlık onun yaşam stiliydi, kim bilir eğer olmasaydı ne olurdu?

Aklına dolan gereksiz düşüncelerden sıyrılarak gözlerini açtı. Tam karşısında geçen tanıdık bir yüz karşısında sendeledi. Nereden tanıyordu? Cevap anında zihninde parlarken, geçen genç adamın Hogwarts'tan olduğunu hatırladı. Ravenclaw'dı, bir alt sınıfta olmasına rağmen Alyssha'yla pek çok konuda birbirlerine taban tabana zıt düşmüş, tartışmışlardı. Genç kız tiksintiyle dudaklarını büzerek yoluna devam etmek üzereydi ki, bu şanssız karşılaşmanın aslında eğlenceli bir oyuna dönüşebileceği düşüncesiyle olduğu yerde durdu. Ve gerisini düşünmeden, ayaklarını genç adamı takip ederken buldu.

Gündüz vakti Leal ne işler çevirebilirdi ki? Hoş, yalnızca Alyssha geceleri iş çevirirdi. Gündüzleri ona yapmacık insanlar gibi gelirdi, yalnızca gereksiz...

Bir köşeyi daha genç adamın arkasından döndüğünde, kendisini çıkmaz sokakta buluverdi. Her şey o kadar çabuk olmuştu ki, düşünmeye bile fırsatı olmadı. Alexandre, genç kızın hiç beklemediği bir şekilde arkasını dönüverdi. Etraflarında yalnızca bir rüzgar dolanırken, Alyssha kendisini çabuk toparladı. Suratına can alıcı bir sırıtış kondurarak, ellerini bellerine dayadı.

"Ah ne ilginç bir tesadüf değil mi Alex?"
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Alexandre Leal Markey

avatar

Lakap : Alex
Rp Sevgilisi : -yok-
Mesaj Sayısı : 114
Kayıt tarihi : 02/06/11

Özel
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   Cuma Haz. 03, 2011 7:44 am

Parlak ve ışıltı bir havanın aslılı kaldığı Londra gökyüzü adeta insanın içini mutlulukla doldurmaya yetecek bir nedendi. Alex, kendisini dışarıya atmış gözüne kestirdiği olabildğince ıssız sokaklar ve yerlerde dolanmaktaydı. Bu seçimi ona Hogwarts'ı hatırlatıp içindeki özlemi gidermesine yardımcı oluyordu.

Alex, elleri ceplerinde öylece dolanırken girişinden geçtiği bir sokağın ortalarında tanıdık bir yüzle karşılaşmıştı. Bunun olabilitesi var mı diye düşündü. Neden olmasın?'da karar kıldığında hiçbir yere gitmeyen yoluna devam etti. Adımlarının sesi kulaklarına ulaşması, gözlerindeki oluşan her ters noktanın beynine ulaşmasına denkti. Ancak ritmik seslerin arasında bu sürekli çıkan ayağın yerle temaz etme sesi artık düzensiz bir hal aldığını farkettiğinde, Alex arkdasından birinin geldiğini anladı. Aslında bu gelmek daha çok sinsice takip etmekten başka birşey değildi sanki.

Birden aklı olduğundan daha hızlı çalıştı ve az önce sokakta gördüğü cadıyı hatırladı. Aklı ve mantığı her zaman berabera çalışma içerisindeydiler. Alex, sokağın kenarındaki tabelayı göz ucuyla okudu. Bu yok çıkmaz sokağa gidiyordu. Asası yanında mıydı? Evet. Ancak daha reşit sayılmazdı.

Biraz daha bu şekilde yürüdü sonunda hızını biraz daha arttırdı, arkdasındaki ayak sesleri uzaklaşıyordu ama durmuyordu. Sonunda Alex çıkmaza gelmiş ve bekleyişteydi. Tabiki bu bekleyiş o kadar da uzun vadeli olmadı. Etrafında döndü ve karşısındaki kızın konuştuğunu duydu.

-Ah ne ilginç bir tesadüf değil mi Alex?

Alex olabildiğine ifadesiz bir tonda seslendi.

-Tesadüf diye birşey yoktur,
Alyssha. Söyle ne istiyorsun?

-
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Alyssha Cassidy Malfoy
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
avatar

Lakap : Aly, Cass
Rp Sevgilisi : Xavier Shane Raymond.
Mesaj Sayısı : 828
Kayıt tarihi : 01/11/09

Özel
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   Cuma Haz. 03, 2011 8:24 am

Alyssha'nın suratındaki sırıtış daha da yayılırken, karşısındaki ifadesizlikle genç kızı süzdü. Bir süre sessiz kaldıktan sonra, suratında ufacık bir değişiklik olmaksızın atıldı.

"Tesadüf diye bir şey yoktur, Alyssha. Söyle ne istiyorsun?"

Genç kız dayanamayıp bir kahkaha patlattı. Mavi gözleri karşısındaki genç adamın gözlerine odaklanmış bir şekilde kafasını sağa sola çevirdi. Sonra bir şey olmadığını ima etmek istercesine, ellerini bilmem anlamında iki yana açtı.

"Ne mi istiyorum? Bir düşünmeliyim. Biraz eğlence. Hepsi bu."

Tek kaşını meydan okur şekilde kaldıran genç kız, ellerini belinden çekerek genç adama doğru bir kaç adım attı. Aralarındaki mesafe bir kaç adım kalana kadar ilerledi. En sonunda durduğunda, karşılarındaki yolu kapatan duvara bakarak devam etti.

"Söylesene, çıkmaz sokakta işin ne? Yoksa, Alyssha seni buracıkta öldürsün mü istiyorsun?"

Sesindeki alaycı ton, boş sokakta yankılanırken Alex genç kızın sözlerinden rahatsız olmaktan çok, eğleniyormuş gibi duruyordu. Bu durum her ne kadar Alyssha'ya rahatsızlık verse de belli etmemeye çalıştı. Ne olursa olsun, elbet pes edecekti Alex. Bir duvar gibi bakmayı nereye kadar sürdürebilirdi ki?

"Boş laflar ediyorsun Malfoy. Okul dışında ablan yokken aslında bir hiç olduğunu kabullenmek neden bu kadar zor geliyor sana?"

Genç kızın suratındaki alaycı ifade, Alex'in sözünü bitirmesiyle kaybolduğu anda Alyssha zoraki bir kahkaha daha patlattı. O güçsüz değildi, ah evet kesinlikle güçsüz değildi. Bir Malfoy olarak her zaman güçlü bir şekilde ayakta durabilmeyi öğrenmişti, acımasızlığı da, eziyet etmeyi de. Tıpkı şu an karşısında duran genç adamı ayağındaki topuklu ayakkabıların altında çiğnemek istediği gibi. Ya da, belki de bir lanet ile işini bitirmeliydi. Hem fazla vaktini almamış olurdu değil mi?

"Ah Alex... Hep böylesin, benim ne kadar güçlü olduğumu fark edebilmen için daha kaç beş sene gerekli? Biliyorsun asamı kaldırıp büyü yapmam da bir sakınca yok. Ya senin uslu çocuk?"

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Alexandre Leal Markey

avatar

Lakap : Alex
Rp Sevgilisi : -yok-
Mesaj Sayısı : 114
Kayıt tarihi : 02/06/11

Özel
Rp Puanı:
96/100  (96/100)

MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   Cuma Haz. 03, 2011 8:48 am

Zaman hızlı mı geçiyordu yoksa gökyüzü biraz kasvetle mi dolmuştu? Alex, cadının davranışlarını ve sözlerinden yola çıkarak belanın gelip onu bulduğunu anladı. Hafife alınmayacak bir düşman evet düşman kelimesi tam anlamıyla durumu açıklıyordu onun için. Aklındaki fırtınaların içinden Alyssha'yı duymuş ve cevabını vermişti. Şimdi ise başka bir yere sürükliyorlardı. Alssha, içinde sanki küçük bir iç savaş yaşamış gibi göründükten sonra merak uyandırıcı konuşmasını yapmıştı. Alex'in buruna kötü kokular, cadının kendisinin büyü yapabilmekte özgür, Alex'in ise olamdığını söylediğinde, gelmeye başalmıştı. Ancak bu zaman dilimin sonrasında ne olursa olsun iyi birşey olmayacağı ve bir de bir süprizin ortaya çıkacağını biliyordu.

-Baksana Malfoy! Yoktan savaş çıkaran ve düşman-dost kavramını tarihin raflarından çekip çıkardın,çıkardırnız. Damarlarında asil sandığın kana mı güveniyorsun. Evet, asil salaklık! ...-

Alex'in her zamankinden daha az değişik olan konuşma tarzı ve duruşu kendine güvenini ortaya koymaya yeterdi. Ancak sözlerini bitirememişti. Çünkü gözleri, karanlık bir ışıltıdan hiçbirşey görememişti. Karşısından tam karnına doğru gelen bir uğursuzluk büyüsü gelirken ki bir iki saniyeliğine görüdüğü rengine bakılırsa ne kadar uğursuz olduğu tartışmasızdı. Tam da beklenen şey gerçekleşti. Alex, karnına ışını yedi ve iki metre arkdasındaki duvara dönerek ulaşıp sırtını çarptı ardından duvarn eteğine-yere- düştü. Birazcık canı acımış o kadardı. Yüzüstü yattığı yerde kafasını kaldırdığında az önceki kız şimdi saldırgan bir yaratık gibi yaptığı hamlenin izlerini taşıyordu. Eli ileride, elinde ise asası vardı. Alex doğruldu ve kollarını bağladı. Gülümsedi ve biraz alay birazda ciddiyete yakın bir ses tonu takındı.

-Evet, tahmin etmiştim. Tam da korkaklara yanaşır bir davranış. Silahsız birine saldırmak.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Alyssha Cassidy Malfoy
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
Slytherin VII. Sınıf Öğrencisi | Bina Başkanı
avatar

Lakap : Aly, Cass
Rp Sevgilisi : Xavier Shane Raymond.
Mesaj Sayısı : 828
Kayıt tarihi : 01/11/09

Özel
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   Cuma Haz. 03, 2011 9:18 am

Alyssha ne zaman kontrolden çıktığını bilemiyordu. Hatta, olayların nasıl bu kadar çabuk geliştiğini hala kendisi dahi anlayamamıştı. Laflarına karşılık susmuştu genç adam değil mi? Ah, hayır... Kesinlikle susmamıştı!

Ona, ailesine hakaret edebilecek biri kesinlikle lanetlerin en büyüğünü hak ediyordu. Ve Alyssha, biraz da merhametle genç adama hak ettiği cezayı vermişti. Aslında, onu orada öldürmesini bilirdi. Sadece bunu yaparsa eğer ablasının onu daha Azkaban'a gitmeden öldüreceğini biliyordu. Ona ve diğer kardeşlerine bunu yapamazdı. Ayrıca Alyssha yaşamayı seviyordu, bir aptal için ölmeye değer miydi?

Aklındaki düşüncelerle, onu kendisi öldürmese bile kime öldürtebileceğini düşündü. Bir anda, o çok sevdiği Lady melek gibi aklına düşüverdi. Karşısındaki genç adamı yere sererek, onun bir şeyler mırıldanmasına kulak verdi. Ama duymadı bile... Siniri o kadar atmıştı ki, kuyruğuna basılmış yılan gibiydi. Ve öfkesinden gözü hiçbir şeyi görmüyordu.

Genç adamın kolunu tutuşu aklından geçti hızla... Ardından, nasıl olduysa kendisini Karanlık Lady'nin kapısının önünde buluvermişti, Alex'in kolunu sıkıca kavramış bir biçimde. Kapkaranlık yerde, o her şeyin yerini ezbere bilirken görmesi için gönül gözünün açık olması gerektiğini bilerek kapıya ilerledi. Bir kez tıklattığında, içeriden onun geldiğini anlamış olan biricik Lady'sinin sesi yükseldi.

Alyssha ile Aphrodith'in arasında diğerlerinden farklı bir bağ olmuştu hep. Evet, Alyssha'nın tüm ailesi karanlıktı fakat neden bilmiyordu ama Alyssha karanlık ladynin bir numarasıydı. O da bunu layıkıyla yerine getiriyordu. Ve, getirecekti de.

Alex'in sesinin çıkmayışını aldırmadı genç kız. Genç adam homurdanmıyordu bile. Bir an için, aklını yitirmiş olma ihtimalini düşündü Alyssha. Fakat an sektirmeden vazgeçti. Maalesef bu ancak Alyssha'nın rüyalarında gerçekleşebilirdi. Yine de rüyalarında daha güzel şeylere yer veriyordu.

Ağır adımlarla Aphrodith'in önünde durduğunda tırnaklarını geçirdiği genç adamın kolunu serbest bıraktı. Alex sendeleyerek öne gittiğinde, Alyssha eğilerek selam verdi.

"Ladyim..."
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Aphrodite Deathbringer

avatar

Rp Sevgilisi : Damon.
Mesaj Sayısı : 177
Kayıt tarihi : 13/12/10

Özel
Rp Puanı:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   Paz Haz. 05, 2011 7:39 am

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Felaket Zamanı   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Felaket Zamanı
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Whisper of Death RPG :: Ü L K E L E R :: Londra-
Buraya geçin: